Home

Met de publicatie van Picketty is er veel belangstelling voor een andere basis voor het belasten van vermogen. Zoals ik in een eerdere blog schreef, is de manier waarop de huidige vermogensbelasting wordt berekend niet marktconform. Bij de rentestructuur van de DNB, waar verzekeraars en pensioenfondsen aan gebonden zijn, is de 12 maand markrentevoet gedaald van 4.5%  (2007) tot 0.25% (2014). De rekenrente (nu 4%) waarop een vermogensbelasting van 30% wordt geheven zou aan de 12 maand marktrentevoet van DNB gekoppeld moeten worden.

Een ander voorstel is om het daadwerkelijke rendement te belasten. Dit is echter een slecht idee. Het is beter om gebruik te maken van werkelijke rentevoet van DNB als basis voor de vermogensbelasting. Een belegger kan kiezen om staatsleningen te kopen en de rentevoet te als rendement te vangen of hij kan meer risico nemen en mogelijk een hoger rendement krijgen. Het verwachte rendement is daarom een afgeleide van de rentevoet. Het gebruik van de rentevoet heeft velen voordelen in vergelijking met het belasten op werkelijk behaald rendement.

  1. Het werkelijke rendement is moeilijker te bepalen en overheden kunnen in de verleiding komen om de definitie van “rendement” op te rekken.

Hoewel andere landen dit proberen te doen is het zeker niet zo eenvoudig om het werkelijke rendement te bepalen. Er zijn velen producten zoals schilderijen, huizen en private equity aandelen waarvan de huidige waarde domweg moeilijk te bepalen is, omdat het weinig wordt gehandeld. Verder leidt een belasting op daadwerkelijk rendement ertoe dat er financiële producten verzonnen worden om deze rendementen uit te stellen.

Verder komen overheden in de verleiding om belasting te heffen op het moment dat er winst wordt behaald bij het verkopen van een onderdeel van het vermogen (capitalgains tax). Dit is een zeer schadelijke belasting. Om efficiënt te investeren horen beleggers in meerdere producten in hun portfolio te hebben. Op het ene onderdeel winst worden behaald en op een ander onderdeel verlies. Als de overheid belasting heft op onderdelen van een portfolio en niet het totale rendement van een portfolio in acht neemt, zullen investeerders hun aandelen niet verkopen en in een beter bedrijf investeren, hoewel dit zonder de belasting wel zou gebeuren.

Het lijkt me niet dat de overheid deze activiteiten wil stimuleren en de bureaucratie van de belastingdienst nog groter wil maken als er een simpele oplossing aanwezig is. De rentevoet van DNB is transparant en publiek inzichtelijk. Bovendien is het een afgeleide van het verwachte rendement.

  1. Als men tegen het werkelijke rendement belast, nationaliseert de staat ondernemerschap en risico. Dit tast de verhouding tussen risico en rendement aan.

Men kan alleen een hoger rendement boven een bepaalde rentevoet halen as men extra risico neemt (zie afbeelding). Als de rekenrente gekoppeld is aan de rentevoet is de belasting risico neutraal. Als het risicoloze rendement stijgt, stijgt de rekenrente mee en visa-versa. Als men de vermogensbelasting echter koppelt aan het daadwerkelijk behaalde rendement is de belasting niet risico neutraal. Als een belegger extra risico neemt en extra rendement behaalt, incasseert de belastingdienst een gedeelte van dit extra rendement. Als het extra risico leidt tot verlies deelt de belastingdienst niet mee in het verlies. Dit tast de verhouding aan tussen risico en rendement aan. Jongere beleggers zouden graag voor langere tijd risicovoller willen beleggen, maar doen dit niet omdat risico extra wordt belast. Het belasten van vermogens op basis van daadwerkelijk behaald rendement is hierdoor een belasting op risico en ondernemerschap en weegt extra zwaar op jongere generaties.

In aandelen investeren is risico vol in de laatste 30 jaren al velen crashes geweest waarbij er tot wel 50% van het vermogen verdampt in een gediversifieerde aandelen portfolio. Voor het extra verwachte rendement van aandelen over (staats)obligaties moet men extra risico nemen. Dit risico moet niet extra worden belast.

  1. Belasting op basis van de rentestructuur geeft een helder signaal. Dit zwakt zeepbellen af en laat de economie sneller herstellen.

Als de markt verhit raakt stijgen doorgaans de rentes. Op het moment dat de markt inzakt, dalen de rentes. Een belasting op basis van de rentevoet zal hierdoor zeepbellen op de financiële markt tegenwerken. Na een crash zullen investeerders aangemoedigd worden om weer risico te investeren door de gedaalde belasting op inkomsten uit vermogen.

Een belasting tegen het behaalde rendement tast de verhouding tussen risico en rendement aan. Een belasting op basis van de rente die wordt betaald op staatsleningen zou ook simpeler zijn en er toe leiden dat financiele markten minder snel verhit raken en ook sneller herstellen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s